Home / Πρώτη Σελίδα / ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΕΛΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΕΛΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Με μεγάλη λύπη ανακοινώνουμε ότι έφυγε από τη ζωή ο Καθηγητής Οφθαλμολογίας και μέλος της οφθαλμολογικής κοινότητας, Περικλής Μπραζιτίκος.

Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018, στον Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμωνος στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, στις 16.00

 

Κατόπιν επιθυμίας της συζύγου, Επίκ. Καθ. Σοφίας Ανδρούδη, και του Καθηγητή Σταύρου Δημητράκου, σας κοινοποιούμε τον επικήδειο λόγο του Καθηγητή για τον Περικλή Μπραζιτίκο.

Requiem – Κατευόδιο για τον Περικλή Μπραζιτίκο

Από τον Σταύρο Α. Δημητράκο

Περικλή, …παιδί μου!

Από καιρό αγωνιούσαμε και, συνάμα, ελπίζαμε για σένα.

Χθες, πριν τα χαράματα της 28ης Σεπτέμβρη, ξύπνησα ταραγμένος. Μήπως ήταν οι ωδίνες τοκετού της μάνας μου, που πριν 68 χρόνια με έφερνε στον κόσμο, ή μήπως ήταν η ωδίνη μου για την ψυχή σου, που άρχισε να φεύγει. Απέναντι στο αμφίκυρτο φεγγάρι, στη δύση του, κρεμάστηκες επάνω μου και εγώ πάλευα να σε κρατήσω εδώ, …ενώ εσύ έφευγες.

Σου τραγούδησα νοερά το απόσπασμα από τα Kindertotenliederτα «Νεκρικά Τραγούδια των παιδιών« του Friedrich Rückert, που μελοποίησε ο Gustav Mahler, όταν έχασε δύο από τα παιδιά του, από Οστρακιά, στις αρχές του τελευταίου αιώνα, όπως και εγώ έχασα 2 «Παιδιά» μου από την «επάρατη» μέσα σε λιγότερο από 18 μήνες. Στην ακμή της ζωής και της δημιουργίας τους.

Das Unglück geschah nur mir allein…

Die Sonne, sie scheinet allgemein

 

Σε δική μου, κακή, μετάφραση:

Η δυστυχία συνέβη μόνο σε μένα

Ο ήλιος λάμπει για όλους γενικά, …εξόν από μένα

 

Το «Μοιραίον φυγείν αδύνατον«.

Δεν μπορώ να σε «νεκρολογήσω», παιδί μου, και ακόμη δεν χρειάζεται να σε «βιογραφήσω», γιατί είσαι γνωστός σε όλους: Orbi et urbi. Στην Οικουμένη και στην Πόλη. Αντικείμενο θαυμασμού και φθόνου. Εύγε σου και για τα δυο. Δεν πέρασες απαρατήρητος από τη ζωή, όσο μικρή και αν ήταν. Αλλά γιατί;

Γιατί ήσουν χαρισματικός και έλαμπες με μεγάλη εμβέλεια, είχες την ικανότητα της ανάλυσης και επανασύνθεσης και έναν σπάνιο ορθολογισμό και διορατικότητα, που οδηγούσαν τις αποφάσεις σου.

Γιατί ήσουν κοσμοπολίτης, με μεγάλη εξω-ιατρική παιδεία, και βαθύς, όσο λίγοι, γνώστης της επιστήμης σου και, ακόμη, πρωτοπόρος, αξιοθαύμαστος, αξεπέραστος τεχνίτης-χειρουργός του οφθαλμού.

Γιατί ήσουν, τέλος, εξέχων ακαδημαϊκός δάσκαλος και ταυτόχρονα αξιοπρεπής και πετυχημένος ελεύθερος επαγγελματίας.

Μοναχικός καβαλάρης, περιβεβλημένος, αναγκαστικά, με την ατσάλινη πανοπλία σου «με τις χρυσές ανταύγειες», για την προστασία σου από τα ύπουλα «Πάρθια βέλη», ταξίδεψες και διέδωσες με γενναιότητα τις απόψεις σου για μια σύγχρονη άσκηση της επιστήμης μας, ασταμάτητος, ακόμη και ανάμεσα στα δεινά της μακροχρόνιας ασθένειάς σου. Μόνο ο θάνατος μπόρεσε, τελικά, να σε καταβάλλει.

Ανέλαβες πριν δύο χρόνια τη Διεύθυνση της Κλινικής μας, που μεσουρανούσε και την έστειλες, …αν είναι δυνατόν, ακόμη πιο ψηλά. Συνέχισες τον εξοπλισμό της, την μετεγκατάστασή της σε αξιοπρεπέστερες συνθήκες, την μετατροπή της σε Κέντρο Μεταμοσχεύσεων Οφθαλμικών Ιστών, την ανοδική πορεία των χειρουργείων και των ιατρικών πράξεων εν γένει, επέβαλες τις φρέσκιες σου απόψεις για την εκπαίδευση των ιατρών της. Αυτά σε μόνο δυο χρόνια. Ξεπέρασες τις προσδοκίες μου. Τι κρίμα που δεν μπορείς να συνεχίσεις! Κρίμα για σένα, Κρίμα για τους επιγόνους σου, Κρίμα για τους ασθενείς μας απ’ τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.

Κρίμα για σένα Περικλή, Κρίμα για τη Σοφία, που σε κρατούσε στη ζωή, Κρίμα για τα υπέροχα κοριτσάκια σου, την Ειρήνη και την Ελένη, που ξέρω πόσο τρυφερά αγάπησες. Κρίμα για τον τραγικό πατέρα σου Δημήτρη.

Είθε, η μνήμη σου να ενώσει του συναδέλφους μας σε μια διαρκή ειρήνη και συνεργασία, που τόσο επιθύμησες, …για χάρη της.

Καλό ταξίδι, Περικλή, στη σκόνη των αστεριών και ως στις εσχατιές του σύμπαντος.

Καλό ταξίδι.

 

Το κορυφαίο Requiem του W.A. Mozart σου αξίζει: https://www.youtube.com/watch?v=ia8ceqIDSJw

Και το πρώτο Kindertotenlied σου αξίζει:

«Nun will die Sonn’ so hell aufgeh’n» ( Τώρα θα ανατείλει ο ήλιος τόσο φωτεινός )

Nun will die Sonn’ so hell aufgeh’n» (D minor)

Nun will die Sonn’ so hell aufgeh’n

als sei kein Unglück die Nacht gescheh’n.

Das Unglück geschah nur mir allein.

Die Sonne, sie scheinet allgemein.

Du mußt nicht die Nacht in dir verschränken

mußt sie ins ew’ge Licht versenken.

Ein Lämplein verlosch in meinem Zelt,

Heil sei dem Freudenlicht der Welt

Jesus Suaste- baritone, Kenneth Woods-conductor, State of Mexico Symphony Orchestrahttps://www.youtube.com/watch?v=hqTyEKB64EE

Top